Nieuws (2015)

beschouwingen 2015 30-11-2015

2015 was een bijzonder jaar. Een jaar waarin veel gebeurd is, leuke dingen en minder leuke dingen. Weer veel gala’s gehad, in binnen- en buitenland. Met onze leden hebben we leuke seminars bezocht en we hebben leuke gasttrainers ontvangen die bij ons een seminar hebben gegeven.

Een paar jongens hebben hun debuut gemaakt in de ring dit jaar. Altijd weer spannend zo’n eerste moment. De wedstrijdspanning, de onzekerheid, de supporters die komen kijken, af en toe de laatste wijzigingen in de matchmaking en dan toch nog moeten focussen om te kunnen knallen. Enkele vechters die hun eerste wedstrijden heel mooi hebben neergezet zijn Tom van der Kooij, Hylke Tromp en Melvin Bonsu. En ook de meer ervaren vechters hebben een groei laten zien het afgelopen jaar: Marijn de Lange, Bernardus en Marvin o.a. En niet te vergeten Semmie die een mooi zwaargewichten toernooi heeft gewonnen.

Verder ook weer MMA partijen gedraaid. Floris van Hee die op 39 jarige leeftijd graag nog een MMA partij wilde draaien. Floris is iemand die altijd klaar staat voor de vechters in de gym en altijd bereid is ze even extra op de pads te pakken. Hoe mooi was het om te zien dat nu ook iedereen met hem meeleefde in de voorbereiding naar zijn 1e MMA partij. En hoe te gek was het dat hij die partij in de eerste ronde wist te winnen middels een TKO!
Verder onze ervaren MMA vechter Guillermo dieĀ in Engeland vocht en helaas verloor op een TKO. Winnen en verliezen horen allemaal bij onze sport.

Ook afscheid nemen hoort daarbij. Zo is het trainersvak wel een bijzondere. We trekken met onze jongens en meiden op en hebben daarbij verschillende rollen. Soms kun je meer voor ze betekenen omdat de vechtsport voor ons een hobby is en we daarnaast ons eigen werk hebben. Vanuit ons werk help je ze soms aan een stage, aan een bijbaan, maar ook aan een echte baan. Soms ben je coach in de sport, soms coach buiten de sport, soms ouder en opvoeder, soms vertrouwenspersoon en psycholoog, soms relatietherapeut, maar vaak en vooral ook een vriend. In dat opzicht is het altijd lastig om als je veel geinvesteerd hebt in de sporters en in de relatie, afscheid van elkaar te moeten nemen. Soms is dat een natuurlijke weg en staat dit afscheid in het teken van groei. Een sporter traint bij ons omdat hij zich bij ons thuis voelt. We stimuleren vooral om ook elders te trainen om daar meer all round van te worden en te groeien. In die zin laten we onze sporters vrij.
In andere gevallen moeten we afscheid van elkaar nemen omdat het geen energie meer geeft. We staan als trainers altijd klaar voor onze sporters. Niet alleen tijdens de lessen, maar vaak ook buiten de lessen om. Even een luisterend oor bieden, even een advies geven en wanneer het kan buiten de lessen om 1 op 1 training geven. Daar hoort dan ook iets tegenover te staan: de wil om te trainen, de discipline om er te zijn (ook tijdens de lessen), de bereidheid om je medesporters te helpen groeien en vooral bescheiden te blijven. Toch zien we dat er sporters zijn die alleen trainen wanneer ze een wedstrijd hebben, die te weinig focus hebben in aanloop naar een partij (en teveel bezig zijn met kaartverkoop en andere zaken) en die denken dat ze het wel alleen kunnen, sterker nog, dat ze het veel beter alleen kunnen. En natuurlijk heb je de vechters die hun vriendinnetjes bedanken, de sponsors en anderen, maar die hun trainingsmaatjes, trainers en sportschool ‘vergeten’ te noemen…
Maar ook dat soort ervaringen maakt ons completer als sportschool en helpt ons het juiste gesprek te kunnen voeren met onze wedstrijdvechters.

Voor 2016 betekent dit dat we weer genoeg te doen hebben. Hoe we de jeugdgroep kunnen laten groeien, hoe we het niveau in de beginnersgroep omhoog kunnen schroeven en er een mooie doorstroom is naar de wedstrijdgroep en hoe we de wedstrijdvechters meer individuele begeleiding kunnen geven. Hoe we als sportscholen onderling meer met elkaar kunnen samenwerken, hoe we bijvoorbeeld meer samen kunnen organiseren en samen het niveau kunnen verhogen. Wat dat betreft kijken we met trots ook terug op de sparringssessies elke vrijdag met KB Groningen. Dit is een leuke hechte groep geworden waarbij iedereen elkaar op een positieve manier coacht. Daar sluiten al wat vechters van andere scholen bij aan en in 2016 willen we dit nog meer stimuleren.
Hopelijk gaan we in 2016 er met z’n allen weer serieus tegenaan, maar beleven we ook, net als in 2015, weer veel momenten waarin we kunnen lachen en plezier kunnen maken. Eerst nog het gala “North versus the Rest” op 20 december en daarna in januari een nieuwjaarsborrel.

Osu!

 

Bericht plaatsen

-->